Na wschodnim krańcu gminy Lubycza Królewska, niedaleko granicy z Ukrainą, znajduje się niezwykły zabytek dawnej architektury sakralnej. Cerkiew w Korniach, wzniesiona w 1910 roku, po II wojnie światowej przez lata pozostawała opuszczona. Dziś dawna świątynia greckokatolicka jest użytkowana jako kościół rzymskokatolicki.

Cerkiew w Korniach ma ponad 100 lat

Obecna murowana świątynia powstała w 1910 roku, w miejscu wcześniejszej, drewnianej cerkwi. Została wzniesiona w stylu bizantynizującym, określanym również jako neoukraiński. Budowla ma plan krzyża greckiego, a nad jej skrzyżowaniem znajduje się charakterystyczna kopuła.

Historia cerkwi w Korniach sięga jednak znacznie dalej. Według informacji gminy pierwsza świątynia w tej miejscowości istniała już w 1564 roku. W 1725 roku znajdowała się tutaj drewniana cerkiew pw. św. Praksedy. Dopiero na początku XX wieku zastąpiła ją obecna murowana budowla.

Wewnątrz zachowały się fragmenty polichromii przedstawiające m.in. św. Włodzimierza i św. Olgę.

Po 1947 roku świątynia została opuszczona

Losy cerkwi zmieniły się po II wojnie światowej. W 1947 roku, po wysiedleniu ludności ukraińskiej, świątynia przestała być użytkowana i przez wiele lat pozostawała opuszczona.

Z relacji osoby opiekującej się obecnie kościołem wynika, że budynek przed remontem był w bardzo złym stanie. W konstrukcji miały znajdować się ubytki, a kopuła była uszkodzona. Te szczegóły traktujemy jednak jako relację opiekunki obiektu, a nie jako informacje potwierdzone w oficjalnej dokumentacji.

Po remoncie świątynia zaczęła ponownie służyć wiernym. Od lat 80. XX wieku jest użytkowana jako rzymskokatolicki kościół filialny parafii w Siedliskach.

Obok stoi drewniana dzwonnica

Nieodłączną częścią zespołu jest znajdująca się obok drewniana dzwonnica. Jej historia jest równie interesująca jak samej cerkwi.

Według informacji zamieszczonych przez gminę dzwonnica pochodzi prawdopodobnie z XVIII wieku i została wzniesiona jeszcze przy wcześniejszej, drewnianej cerkwi z 1776 roku. Widoczna na jej konstrukcji data 1937 wiąże się z renowacją przeprowadzoną w okresie międzywojennym.

Dzwonnica ma konstrukcję słupowo-ramową, dwie kondygnacje i charakterystyczną izbicę. Obiekt został również ujęty w wojewódzkim rejestrze zabytków.

Cerkiew w Korniach to ślad dawnego pogranicza

Kornie leżą we wschodniej części gminy Lubycza Królewska, nad rzeką Sołokiją. Miejscowość zachowała również inne ślady dawnej kultury pogranicza, w tym tradycyjne chaty rusińskie, tzw. chyże.

Dawna cerkiew przypomina o historii regionu, w którym przez stulecia spotykały się różne tradycje i wyznania. Dzisiaj budynek pełni inną funkcję religijną, ale jego architektura i znajdująca się obok dzwonnica nadal pozwalają zobaczyć część tej wielowarstwowej historii.

Jeśli będziecie w okolicach Lubyczy Królewskiej, warto zwrócić uwagę na ten niepozorny, ale wyjątkowy zespół sakralny. To jeden z przykładów zabytków, które pozwalają lepiej zrozumieć historię pogranicza polsko-ukraińskiego.