Nie w pracowni komputerowej, a w stuletnich domach krytych strzechą – tak wyglądały tegoroczne praktyki studentów drugiego roku architektury Politechniki Lubelskiej. W ramach współpracy z Muzeum Wsi Lubelskiej młodzi adepci architektury zajęli się inwentaryzacją drewnianych zabytków znajdujących się na terenie skansenu.

Naszym zadaniem było dokładne sfotografowanie i zmierzenie budynku. Musieliśmy narysować jego rzut, określić wysokości, zobaczyć, jak wygląda więźba dachowa, jaka jest konstrukcja. Do tego opis techniczny i nota historyczna, czyli z jakiego okresu pochodzi, do czego był używany. Ocenialiśmy też stan techniczny – wyjaśnia Karolina Czarko, studentka architektury Politechniki Lubelskiej.

Praktyki pozwoliły studentom wejść w przestrzenie ekspozycji, na co dzień niedostępne dla zwiedzających, i pod opieką pracowników muzeum wykonywać precyzyjne pomiary, dokumentując stan techniczny wybranych obiektów.

Naszym zadaniem było dokładne sfotografowanie i zmierzenie budynku. Musieliśmy narysować jego rzut, określić wysokości, zobaczyć, jak wygląda więźba dachowa, jaka jest konstrukcja. Do tego opis techniczny i nota historyczna, czyli z jakiego okresu pochodzi, do czego był używany. Ocenialiśmy też stan techniczny – wyjaśnia Karolina Czarko, studentka architektury Politechniki Lubelskiej.

Jak przyznają studenci, praca w terenie stanowiła wyjątkowe wyzwanie – głównie ze względu na nieregularność i organiczność drewnianych konstrukcji.

 W programach komputerowych wszystko dąży do idealnych form. Tutaj nic nie było proste. Każdy element był inny – dodaje Karolina Czarko.

Część przygotowanej dokumentacji została już ukończona i niebawem trafi do muzealnych archiwów. Dyrektor Muzeum Wsi Lubelskiej, Bartłomiej Bałaban, zaznacza, że współpraca z uczelnią przynosi realne efekty:

Cieszymy się, że współpraca przynosi wymierne efekty, zarówno dla naszej instytucji, jak i dla studentów, którzy zdobywają cenne doświadczenia w terenie – mówi Bartłomiej Bałaban, dyrektor Muzeum Wsi Lubelskiej.

Jak podkreśla dyrektor skansenu, tego typu zajęcia to nie tylko okazja do nauki w wyjątkowym, historycznym otoczeniu, ale też szansa na praktyczne zmierzenie się z wyzwaniami konserwatorskimi i architektonicznymi.

Liczymy, że wspólna praca nad dokumentacją zaowocuje także przyszłymi projektami rewitalizacyjnymi. Dzięki zaangażowaniu młodych ludzi i wsparciu naukowców możliwe stanie się przywrócenie do życia tych zabytkowych budynków, które nadal czekają na swoją szansę – podkreśla dyrektor. 

Źródło: Politechnika Lubelska