Kukułka szerokolistna została odnaleziona na największym dotąd stanowisku w Obszarze Chronionego Krajobrazu Pradolina Wieprza. Odkrycia dokonano podczas monitoringu przyrodniczego prowadzonego przez Zespół Lubelskich Parków Krajobrazowych. To ważna informacja dla ochrony cennych siedlisk na Lubelszczyźnie.

Kukułka szerokolistna w Pradolinie Wieprza

Pracownicy Ośrodka Edukacji Ekologicznej w Sobieszynie, działającego w strukturach Zespołu Lubelskich Parków Krajobrazowych, podczas monitoringu przyrodniczego odnaleźli wyjątkowo bogate stanowisko kukułki szerokolistnej. Roślina występuje na wilgotnej łące położonej w dolinie Wieprza. Zajmuje teren o powierzchni około 4 hektarów, a jej okazy rosną zarówno pojedynczo, jak i w dużych skupiskach.

To największe stanowisko tego gatunku, jakie do tej pory zlokalizowano na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pradolina Wieprza. W poprzednich latach przyrodnicy odnajdywali jedynie niewielkie płaty liczące kilka lub kilkanaście arów. Największe z wcześniej znanych stanowisk miało powierzchnię około jednego hektara.

Kukułka szerokolistna pod ochroną

Kukułka szerokolistna, znana również jako stoplamek szerokolistny (Dactylorhiza majalis), należy do rodziny storczykowatych. W Polsce gatunek objęty jest ochroną częściową. Najlepiej rozwija się na wilgotnych, torfowych glebach oraz podmokłych łąkach.

Roślina kwitnie od maja do czerwca i może osiągać wysokość około 50 centymetrów. Jej charakterystyczne kwiaty tworzą gęsty kłos, a liście pokryte są ciemnofioletowymi plamkami. Dzięki temu łatwo odróżnić ją od wielu innych roślin występujących na łąkach.

Cenna łąka chroniona przez ZLPK

Nowo odkryte stanowisko ma znaczenie nie tylko dla storczyków. Wilgotna łąka jest również miejscem lęgowym licznych czajek. To właśnie podmokłe łąki, torfowiska i pastwiska zapewniają tym ptakom odpowiednie warunki do zakładania gniazd.

Zespół Lubelskich Parków Krajobrazowych od lat prowadzi monitoring cennych siedlisk i gatunków na terenie parków krajobrazowych oraz obszarów chronionego krajobrazu w województwie lubelskim. Dzięki takim działaniom możliwe jest poznawanie nowych stanowisk rzadkich roślin, obserwowanie zmian zachodzących w środowisku oraz planowanie skutecznej ochrony przyrody.

Wilgotne siedliska są coraz rzadsze

Jeszcze w połowie XX wieku kukułka szerokolistna i inne storczyki z rodzaju Dactylorhiza były częstym elementem podmokłych łąk i dolin rzecznych. Z czasem wiele takich miejsc zniknęło wskutek melioracji oraz osuszania terenów przeznaczanych pod intensywne użytkowanie rolnicze.

Spadek poziomu wód gruntowych sprawił, że wiele cennych siedlisk uległo przekształceniu. Mimo to wcześniejsze obserwacje prowadzone przez specjalistów z Zespołu Lubelskich Parków Krajobrazowych pokazują, że stanowiska odkryte w Pradolinie Wieprza pozostają stabilne. Przyrodnicy liczą, że podobnie będzie również z nowo odnalezioną populacją.

Odkrycie tak dużego stanowiska kukułki szerokolistnej zwiększa wiedzę o przyrodzie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pradolina Wieprza. Potwierdza także, że regularny monitoring prowadzony przez Zespół Lubelskich Parków Krajobrazowych pozwala skutecznie dokumentować i chronić najcenniejsze przyrodniczo miejsca Lubelszczyzny.

Źródło: Ośrodek Edukacji Ekologicznej w Sobieszynie, Zespół Lubelskich Parków Krajobrazowych.